HOE LUKKEN EN MISLUKKEN VAAK DICHT BIJ ELKAAR LIGGEN...

Je wordt uitgenodigd op internationale symposia, je wint een gouden medaille voor artisanaal werk, en je mag over verkoopscijfers niet klagen...
En toch kan je zwaar in de problemen geraken, omdat het aanslepen van dossiers (oa . de kapvergunningen) er voor zorgt dat de normale werkcyclus zwaar in het gedrang komt.
Als je geen hout meer hebt kan je uiteraard niet stoken, en ook al mag je morgen eventueel gaan kappen, dan duurt het nog wel een paar maanden voor het hout droog genoeg is.
Het blijft voorlopig ook een héél moeilijke klus om serviesgoed te verkopen wat niet gebakken is, zodat je met een verder slinkende stock aan afgewerkte stukken ook wel weet dat het aan de inkomsten-zijde minder en minder gaat worden. Voorlopig.

Met die gegevens in het achterhoofd moet je dan een maandje aan de slag, terwijl er ook nog eens moet gekeken worden of er mogelijkheden bestaan om het chronisch terugkerende probleem met de brandstofvoorziening ook een structurele oplossing te geven. Dat het geen eenvoudige opgave zou worden kreeg ik al snel in de gaten toen ik zag dat de ploeg hier zowat gehalveerd aan de slag was met een moreel die niet echt goed aanvoelde.
Een beetje gelaten, niet veel heil ziend in de nabije toekomst.

Bij deze een klein overzichtje van de denkoefeningen die werden gevolgd om het probleem in zijn 'totaliteit' aan te pakken, en er voor te zorgen dat iedereen er in de komende maanden weer volle bak tegen aan kan.

Omdat alle families van de arbeiders zò al straatarm zijn moeten we er voor zorgen dat ze aan het werk kunnen blijven. Oplossingen zoals werken met een halve ploeg lossen weinig op, doet de motivatie dalen bij de mensen die moeten thuisblijven én bij de mensen die nog werken aan een lager tempo, omdat ze vrezen dat ze zelf tot de volgenden behoren die moeten inleveren.

Je hoeft dan ook niet echt een specialist economie te wezen om vast te stellen dat je ergens centen zal nodig hebben om een krediet te creëren dat het aantal maanden kan overbruggen waarin het hout dient gekapt, gekliefd, gestapeld, getransporteerd, en tijdens dewelke je met een deel van het team ook moet proberen om een zo groot mogelijke stock klaar te maken van gedroogde, al dan niet gedecoreerde stukken, zodat je daarna onmiddellijk een aantal ovens kort na elkaar kan bakken om de voorraden aan te vullen, bestellingen af te werken enz.

Dat er al een extra voorraadje droog hout werd aangekocht om tenminste één biscuitbrand in de oude oven en één grote oven te kunnen stoken heb ik al vermeld in een vorig artikel. De verkoopsopbrengsten van de eindejaarstentoonstellingen zijn te belangrijk om gemist te worden, wat niet alleen financieel, maar ook ook publicitair een zware domper zou zijn. Er zijn dus al een pak lijsten klaargemaakt met draai- en decoratieopdrachten voor de volgende weken...

Omdat er nog wel een budgetje op een rekening staat wat alvast een deel kan financieren hebben we een combinatie uitgedokterd voor een oplossing op korte én langere termijn.
We vangen aan met een mikrokrediet dat voorziet in het voorschieten van een aantal maanden loon voor de ganse ploeg van de pottenbakkerij, tijdens dewelke de activiteiten gebeuren uit de vorige alineaatjes: klaarmaken van de eindejaarsbeurzen, kappen en klaarmaken van de houtvoorraden en maken van een zo groot mogelijke stock aan nog te bakken stukken.

Tezelfdertijd wordt een aanvang gemaakt met de omschakeling naar een cooperatieve, wat de pottenbakkerij een juridische persoonlijkheid zou geven, betere bescherming en ook een betere uitstraling naar de administratie en overheid toe. Het zou veel gemakkelijker moeten worden om dossiers sneller en beter behandeld te krijgen, een grotere transparantie te krijgen in de financiën, een grotere deelname van de arbeiders in het bedrijf (zowel financieel door de participaties en deelname in de winsten, als naar inspraak in de werking).

Op het ogenblik dat er weer kan worden gebakken, geleverd, verkocht, kortom weer wat kan worden verdiend, wordt een aanvang gemaakt met de terugbetaling van het krediet over een periode van twee jaar. Normaal gezien een heel goed haalbare kaart.
Wanneer het bedrag van het mikrokrediet is terugbetaald wordt een deel ervan opnieuw verdeeld als extra participatie voor de arbeiders, zodat zij aan het eind van het verhaal ook financieel een appeltje voor de dorst hebben verzameld. Geen gigantische bedragen, maar toch een spaarpotje dat er anders voor hen nooit ofte nimmer zou kunnen komen.

Helaas is het nog niet gelukt het gehele voorstel al af te haspelen, er zaten hier en daar nog wat Rwandese addertjes verborgen in het gras, maar het geheel staat in de steigers en wordt met behulp van wat ondersteunende organisaties verder begeleid en afgewerkt.
We zijn al wel zo ver dat de kapvergunningen nu helemaal rond zijn, in september wordt er dus gestart met de activiteiten, iedereen weer aan het werk.

Als ik héél eerlijk moet zijn dan kan ik niet ontkennen dat het werk dat we deden in de zomer van 2009 een stuk dichter lag bij m'n eigen manier van omgaan met de dingen.
Ik weet niet of ik zo een goeie crisismanager ben. Waarschijnlijk niet, en wie me een beetje kent zal dat wel beamen.
Maar als het vooropgestelde plannetje lukt, dan denk ik dat we naast lekker creatief bezig zijn we er ook kunnen in slagen om een structuur op te zetten die een veel groter houvast en mogelijkheden biedt om ook als bedrijf een veel grotere werkzekerheid te kunnen bieden en een betere plaats te verwerven binnen het economisch en administratief bestel van een land dat toch wel wil laten zien dat het in opmars is.
Dat kan ook gelden voor een klein artisanaal bedrijfje dat zo langzamerhand een niet meer weg te denken plaats verovert binnen het cultureel patrimonium van Rwanda.

Zo, en nu is het weer valiezentijd, in omgekeerde richting. Jullie worden bedankt om de verhalen te blijven volgen en af en een leuke reactie te posten, da's altijd plezant tijdens de lange avonden. Mijn dieetkuur loopt ten einde, mijn persoonlijke boodschap voor het thuisfront blijft dezelfde als de vorige keer: zoetje, zet de koffie maar klaar, als het even kan met een stukje héle donkere sjokola. Tot gauw.